Weer naar school

Een klein beetje spanning voelde ik vanmorgen toen ik weer naar school ging. We hebben genoeg ruimte op VO De Vallei om alle leerlingen hele dagen, 5 dagen in de week op school te laten komen. Maar hoe gaan we dat praktisch doen? Want op een democratische school zitten leerlingen niet volgens een rooster in een lokaal, maar leerlingen lopen vrij door de school en maken gebruik van de plek in school die op dat moment passend is. Een heuse ‘corona-kring’ bestaande uit leerlingen, docenten en teamleden heeft zich over dit vraagstuk gebogen. Er zijn zaken waar we ons aan moeten en willen houden, zoals de afstandsregel, maar inmiddels heb ik gemerkt dat iedereen hier anders tegenaan kijkt. En er zijn allerlei andere zaken die om aandacht vragen. Ik ben benieuwd hoe onze leerlingen hiermee om zullen gaan.

Maar weet je wat nou zo leuk is op onze democratische school? We hebben geen directie die de baas is en van bovenaf regels oplegt, maar samen zijn we de school. Er zijn gegevens zoals een inspectiekader, allerlei wetten en nu dus de Covid 19-verordening van de veiligheidsregio waaronder we vallen. Samen geven we hier invulling aan. En wauw, wat zijn jongeren redelijk als je gelijkwaardig met ze praat! We houden allemaal van deze school, van deze plek waar we mogen zijn zoals we willen, doen waarin we zin hebben en leren wat ons interesseert: daar willen we allemaal goed voor zorgen! Dus natuurlijk snappen we dat, ook al heeft elk individu een andere mening of interpretatie van de adviezen, we als school een gezamenlijke lijn moeten afspreken.

Deze dag zie ik veel blije gezichten, wat een opluchting om elkaar weer live te kunnen zien. De meeste leerlingen komen naar school; ze komen op de fiets, worden door ouders gebracht, een enkeling rijdt zelf met de auto en een handjevol reist met het OV omdat ze niet anders kunnen. Er wordt vandaag veel gepraat, overlegd over wat wel/niet te doen (of te laten) en hoe dan? Over de invulling van de maatregelen om ons aan de noodverordening te houden en dus onze school open te mogen doen, wordt een motie voorbereid die morgen in de schoolvergadering behandeld zal worden. Verder wordt er deze dag muziek gemaakt, plannen bedacht voor de resterende schoolweken, lessen met docenten afgesproken en vooral gelachen en ontspannen omdat we er weer zijn.

Wat een fijne plek deze school! Een school waar jongeren daadwerkelijk meepraten en verantwoordelijkheid nemen, waar ieders stem meetelt, waar iedere jongere een eigen route van ontwikkeling volgt op de manier die op dat moment het beste past.

En die spanning die ik heel even voelde? Die viel weg zodra ik over de drempel stapte en weer in de school mocht zijn.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *